Libertarisme Forum - Recente vragen en antwoorden

Beantwoord: Zijn libertariërs voor of tegen intellectueel eigendom?

Mon, 20 Feb 2012 22:29:05 +0000

Voor:

Merkrecht
Wanneer bedrijf A goederen / diensten op de markt brengt waarvan zij doen alsof het produkten / diensten van bedrijf B zijn, dan ondervindt bedrijf B hier hinder van. Daarom dient Merkrecht beschermd te worden onder Eigendomsrecht.

Trade secrets
Er is geen reden waarom Coca Cola verplicht is om haar 'geheime recept' met wiedanook te delen. Recepten mogen geheim blijven, maar zodra de geest uit de fles is, is er geen manier om de recepten weer 'geheim' te maken. (vóór het concept Trade Secret, tégen elke vorm van steun door een overheid)

Tegen:

Copyright
Copyright is ontstaan in Engeland op verzoek van uitgevers (en niet van/voor auteurs, zoals meestal wordt gedacht). Destijds was het proces van het drukken van een boek een extreem dure aangelegenheid. Omdat uitgevers grote investeringen moesten doen nog voordat ze wisten of een boek een economisch succes ging worden, waren er uitgevers die wachtten op successen van anderen, en vervolgens alleen die succesvolle boeken gingen drukken. De uitgevers eistten hiertegen bescherming, welke ze van de Engelse Staat hebben gekregen, in de vorm van Copyright.

Omdat het proces van het drukken van een boek, in vergelijking met vroeger, vele malen goedkoper is geworden, en het tevens, vanwege de grote snelheid waarmee informatie zich verspreid, nagenoeg onmogelijk is om 'ongezien' een batch boeken na te maken, is het economische 'nut' van Copyright volledig teniet gedaan.

Patenten
Stephan Kinsella kan het véle malen beter uitleggen. Vanwege het tijdstip geef ik momenteel de voorkeur om je door te verwijzen naar zijn boek Against IP: http://mises.org/document/3582

Beantwoord: Wat gebeurt er met de armen die zich geen beveiliging kunnen veroorloven in een anarchistische samenleving?

Mon, 20 Feb 2012 22:03:22 +0000

Ik ben geen anarchist, wél een Anarcho Kapitalist. Ik kan je vanuit dat standpunt uitleggen waarom armen zich wél beveiliging kunnen veroorloven in een Anarcho Kapitalistische samenleving.

Een kans op de arbeidsmarkt
Dankzij het ontbreken van een minimum loon zullen vele armen een baan kunnen vinden, waardoor ze zich kunnen specialiseren en de carrière ladder kunnen gaan beklimmen. Deze kans op een start op de arbeidsmarkt ontbreekt nu voor hen. Er zullen dus minder hulpbehoevende mensen zijn dan dat nu het geval is.

Meer geld naar goede doelen
Omdat iedereen bij het wegvallen van belastingen meer geld overhoudt aan het eind van de maand, zal er meer worden gedoneerd aan goede doelen. Voor de mensen waarvan de marginale productiviteit van hun arbeid zó laag is, dat ze zichzelf niet kunnen bedruipen, betekend dit dat er meer voedselbanken e.d. zullen bestaan voor hen, om op te kunnen steunen. Dit maakt voor deze armen geld vrij om uit te geven aan andere producten/diensten, zoals beveiliging.

De Staat mist economische stimulans
Beveiliging in onze huidige samenleving is een zeer inefficiënte en daardoor kostbare dienst. Zelfs zoiets fundamenteels als een communicatie systeem (C2000) faalt regelmatig. Ondanks het feit dat communicatie een probleem is zijn er momenteel plannen om van alle meldkamers één meldkamer te maken, welke nog verder van de dienstverleners (ambulancemedewerkers / brandweermensen etc.) af zal staan. Ik kan mij niet voorstellen dat langere communicatielijnen zullen leiden tot betere communicatie. Omdat de Staat geen economische stimulans heeft om de processen te verbeteren, zullen de kosten van de dienst 'beveiliging' alleen maar omhoog gaan, en daarmee verder buiten het bereik van de armen komen, tenzij er grote subsidies voor worden gegeven.

"The market 'will' provide"
In een Anarcho Kapitalistische samenleving zal de vrije markt bepalen hoe die dienst het best geleverd kan worden. Murray Rothbard verwacht dat verzekeringsmaatschappijen private beveiligings-bedrijven (Securicor etc.) zullen inhuren en deze diensten via beveiligingsverzekeringen gaan verkopen. Net als in bijna alle sectoren van de vrije markt, zullen er prijsvechters ontstaan. Deze prijsvechters-maatschappijen zullen de armen niet de meest exclusieve producten kunnen bieden voor die lage prijs, maar zij zullen wel in de behoeften van de armen kunnen voorzien.

Beantwoord: Hoe installeer ik Tor op Windows? (handleiding)

Sat, 04 Feb 2012 15:57:42 +0000

Het makkelijkste is om de Tor-browser-bundel op een USB stick te installeren. Hierdoor kunt u op vrijwel elke computer ter wereld gebruik maken van Tor. Gewoon op uw pc kan natuurlijk ook.

Download het installatieprogramma in de door u gewenste taal op deze pagina.
Start de installatie en selecteer een map op uw USB-stick of PC om de bundel te installeren.
Dat was alles! Klik op ‘Start Tor Browser’ die u vindt in de doelmap van stap 2 en controleer of het werkt op deze site.

Let wel: Download regelmatig de nieuwste versie van de bundel! Wanneer u dan in stap 2 dezelfde map kiest, blijven bijvoorbeeld uw favorieten in de browser intact.

Wat is Bitcoin en hoe werkt het?

Thu, 19 Jan 2012 09:24:49 +0000

We hebben hier toch met z'n allen voor gekozen met het sociaal contract?

Fri, 13 Jan 2012 18:25:00 +0000

Beantwoord: Hoe vertaal je het Engelse "libertarian"?

Fri, 13 Jan 2012 14:17:37 +0000

"Libertarian" wordt doorgaans in het Nederlands vertaald met "libertariër" of, minder gebruikt, "libertair". Als bijvoegelijk naamwoord is het "libertarisch(e)".

Een libertariër is NIET gelijk aan een libertijn en zelfs een belediging:

Het libertarisme kenmerkt zich door het non-agressie principe, welke gebaseerd is op het respecteren van de persoonlijke integriteit van een ander.
Het libertinisme daarentegen staat voor vrijheid van het individu zonder enige beperking. Fysiek plezier ten koste van de ander is hier juist geen probleem.

De herkomst van de naam libertarisme wordt in dit antwoord uitgelegd.

Zijn libertariërs voor of tegen politieke actie?

Thu, 05 Jan 2012 14:05:14 +0000

Zo is er bijvoorbeeld een Libertarische Partij in Nederland (www.libertarischepartij.nl), maar steunen alle libertariërs deze?

Mensen zijn toch slecht van nature? Zonder overheid ontstaat er daarom een oorlog van allen-tegen-allen (Hobbes)

Fri, 30 Dec 2011 10:00:26 +0000

"So that in the nature of man, we find three principal causes of quarrel. First, competition; secondly, diffidence; thirdly, glory.

The first maketh men invade for gain; the second, for safety; and the third, for reputation. The first use violence, to make themselves masters of other men's persons, wives, children, and cattle; the second, to defend them; the third, for trifles, as a word, a smile, a different opinion, and any other sign of undervalue, either direct in their persons or by reflection in their kindred, their friends, their nation, their profession, or their name.

Hereby it is manifest that during the time men live without a common power to keep them all in awe, they are in that condition which is called war; and such a war as is of every man against every man." - Thomas Hobbes, Leviathan, Hoofdstuk 8

Daarom moet een samenleving met het zwaard geregeerd worden.

Beantwoord: Als het libertarisme zo goed is, waarom verhuis je dan niet?

Thu, 29 Dec 2011 16:27:14 +0000

Dat is hetzelfde als een inbreker tegen je zegt: "Als je niet wilt dat hier ingebroken wordt, moet je maar verhuizen." Of dat de mafia in Sicilië zegt: "Als je het niet eens bent met onze regels, kun je gewoon weg gaan. "

Iedereen zou zich dus op deze agressieve manier eigendom kunnen toekennen. "Vanaf nu is dit mijn huis, als je het niet bevalt verhuis je maar". Zowel de inbreker als de mafia hebben volgens het libertarische non-agressie principe niets te zeggen over andermans huis of je lichaam. Dit geldt natuurlijk ook voor een (democratische) overheid.

De drogreden is dus dat men ervan uit gaat dat de Nederlandse overheid haar grond eerlijk verkregen heeft, terwijl ze dit juist gedaan heeft door grond te veroveren, te kopen met gestolen geld of te onteigenen. Dit correspondeert natuurlijk niet met het non-agressie principe welke libertariërs aanhangen. Dit principe keurt alle agressors af, inclusief de overheid.

Beantwoord: Wat is de parabel van de gebroken ruit en hoe gaat deze?

Sun, 25 Dec 2011 15:53:49 +0000

De gebroken ruit

door Marcel Meijer

Hazlitt heeft een heel boek volgeschreven over secundaire effecten (Economics in one lesson). Effecten die niet gelijk opvallen, maar vaak belangrijker blijken te zijn dan de onmiddelijke effecten. Hij beschrijft steeds een bepaald principe aan de hand van pakkende praktijkvoorbeelden en messcherpe logica. Henri Hazlitt stelde dat de enige les is die de econoom hoeft te leren is verder kijken dan alleen de eerste effecten. Het lijkt zo logisch dat we dat doen. En als we zelf niet verder kijken dan onze neus lang is dan verwachten we toch dat anderen zoals politici dat wel doen. Helaas moet zelfs de meest intelligente politicus een verhaal houden dat aanspreekt en dan is het al snel verleidelijk om te kijken naar alleen de primaire effecten van een maatregel. Doorzoeken naar de secundaire effecten betekent inspanning en moeite. Dat leent zich niet goed voor een leuke toespraak of een vlot krantenartikel.

Dit is niet door Hazlitt bedacht, Bastiat ging hem al voor. Al in 1850 schreef Bastiat over deze secundaire effecten. Bastiat merkte op dat het wel leek of mensen schaarste prefereerde boven overvloed. Men maakt zich zorgen over de goedkope producten die buitenlanders aanboden. Arbeiders vernielden machines omdat deze teveel produceerden en tegen te lage kosten. Als er overdaad is dan zijn er teveel producten en zullen de prijzen dalen. Door deze dalende prijzen zullen de producenten afglijden tot de bedelstaf. Het klinkt te belachelijk voor woorden, maar deze vooroordelen worden nog steeds gelooft. Ze worden steeds beter verpakt en worden nog steeds met succes gebruikt. Het tegenwicht tegen deze misvatting is dat je verder moet kijken dan de onmiddellijke effecten van een maatregel.

Het overgrote deel van de misvattingen in de economie draait om secundaire effecten. Daarbij kun je aan twee soorten secundaire effecten denken. Ten eerste kun je denken aan de korte en de lange termijn effecten van een maatregel. De korte termijn effecten zijn onmiddellijk waarneembaar en de lange termijn effecten zijn lastig te zien. Keynes zei zelfs “in the long run we are all dead”. Keynes heeft ons inmiddels verlaten en hij zal inderdaad niet de rekening betalen voor alle ellende die het beleid in zijn naam teweeg heeft gebracht. Keynes is dood en de huidige generatie zit met een torenhoge schuld. Soms zijn de effecten ten gunste van een bepaalde groep duidelijk zichtbaar terwijl de gevolgen voor een andere groep buiten beeld blijven. Een bail-out van een bank heeft een duidelijk zichtbaar effect voor een bepaalde groep. Het effect voor de belastingbetaler is onduidelijk en sterk verwaterd. De leden van de belangengroep gaan er fors op vooruit en maken zich hard voor een subsidie. Zij bespelen de media en de politici om geld los te krijgen. De belastingbetaler betaald slechts een paar tientjes en is machteloos en laat zich niet horen. Hoe eenvoudig deze lessen ook lijken het overheidsbeleid zit er vol mee.

Gevolg hiervan is dat belangengroepen meer macht krijgen. Als boeren protesteren tegen de melkprijs dan is dat zichtbaar. De wereldmarktprijs is gedaald en als de overheid niet ingrijpt dan zie je dat er boeren failliet gaan. De boeren protesteren en bespelen de media om hun zin te krijgen. Uiteindelijk kregen de boeren hun zin er werd er 300 miljoen aan subsidie gegeven. Het geld dat uitgegeven wordt aan de boeren is duidelijk zichtbaar. Maar die 300 miljoen komt ook ergens vandaan. Ergens anders zijn er mensen die 300 miljoen aan belasting hebben betaald. Dat leidt ertoe dat er dus minder geld wordt uitgegeven. Dat is schadelijk voor de bedrijven die nu dat geld mislopen. Maar dat zie je niet omdat het effect dat je niet ziet hier heel erg verspreid is. Hadden de mensen minder belasting betaald dan had de één een keertje extra uit eten gegaan en een ander had wellicht wat plantjes gekocht voor in de tuin. Dit is overal een beetje en valt daardoor niet op. Maar het kost uiteindelijk wel banen.

Een achterliggende gedachte die de focus op de onmiddellijke effecten versterkt is de afwijzing van overdaad. Een mens produceert om te consumeren. Als de prijzen omhoog gaan is hij als producent beter af en kan daarom meer consumeren. Deze hoge prijzen ontstaan door schaarste. En het lijkt er daarom op dat schaarste wordt nagestreefd en dat overdaad vermeden moet worden. Het is als je het zo stelt vrij duidelijk dat diezelfde mens ook consument is en daarom voordeel heeft van lage prijzen want dan kan hij meer produceren. Zo algemeen gesteld is het nogal doorzichtig. Maar in de praktijkcasus van de melk is het verstopt en prik je er minder makkelijk doorheen. De lagere melkprijzen zijn een teken dat er veel melk is en dat er overdaad is. Dat is een voordeel voor de mensen die melk consumeren. En consumptie is juist het doel het werken voor deze consumptie en dus is er een voordeel. Maar het is de consument die zich stil houdt en het zijn de boeren die protesteren. Om hun protesten kracht bij te zetten moeten zij hun boodschap verpakken zodat het lijkt alsof de lagere melkprijzen nadelig zijn.

Pasgeleden nog voerde de medewerkers van Organon een mediaoffensief om sluiten van een deel van het bedrijf te voorkomen. De buitenlandse investeerder had het besluiten genomen om bedrijfsonderdelen naar het buitenland te verplaatsten en dit zou duizenden banen kosten. Dit is een duidelijk voorbeeld van een bedrijf dat de zichtbare effecten probeert te misbruiken om de politici te verleiden om geld te stoppen in dit bedrijf.

Het klassieke voorbeeld van de secundaire effecten is de “broken window fallacy”. Dit voorbeeld werd geïntroduceerd door Frederic Bastiat. Het voorbeeld handelt over een kwajongen die een ruit ingooit bij een bakker. De bakker zal het raam vervolgens moeten vervangen en hij laat daar een glaszetter voor komen. Deze vraagt hier bijvoorbeeld 250 euro voor. De glaszetter zal glas en ander materiaal inkopen van het geld dat hij heeft ontvangen van de bakker. De fabriek die het glas maakt zal vervolgens ook weer inkopen doen enzovoort. Door het ingooien van de ruit gaat het geld rollen en dat levert heel wat mensen geld op. Deze haast Keynesiaanse redenering moet herkenbaar zijn voor velen. Bastiat schreef dit al in 1850 en legde vervolgens haarfijn uit waarom de economie absoluut niet gestimuleerd werd door het ingooien van het raam. Sterker nog, er is sprake van achteruitgang.

Bastiat noemde zijn essay hierover “De dingen die je ziet en de dingen die je niet ziet”. Wat je ziet is de kwajongen en de glaszetter die vervolgens aan het werk gaat. Wat je niet ziet is wat er gebeurt zou zijn als de ruit niet zou zijn ingegooid. In dat geval had de bakker en zijn raam en zijn 250 euro. De bakker is dus duidelijk beter af als zijn raam niet wordt ingegooid. De bakker had zijn geld dan uitgegeven aan iets anders. Misschien had hij nieuwe schoenen nodig of een nieuwe fiets. Stel dat hij een nieuwe fiets had gekocht voor dat geld. Dan had de fietsenwinkel dus werk gehad. En de fietsenwinkel had weer een fiets gekocht van de fietsenfabriek enzovoort. En zo had het geld dus net zo goed gaan rollen. Er zijn twee verschillen. Andere mensen hebben geprofiteerd. De fietsenbranche zou gestimuleerd zijn in plaats van de glasproductie. De economie en de werkgelegenheid wordt dus net zo goed gestimuleerd zonder gebroken raam. En de bakker zou zijn raam gehad hebben en een fiets. Terwijl als zijn raam ingegooid was zou hij wel zijn raam weer terug hebben, maar zijn 250 euro is hij nu kwijt.

We kunnen nu concluderen dat het slopen van dingen niet goed is voor de welvaart. Dingen die heel blijven zijn beter dan dingen die stuk zijn. Dat klinkt zo logisch dat het bijna niet te geloven is dat deze misvatting zo wijdverbreid is. Toch zijn er hooggeleerde mensen die nog stellig geloven dat het slopen van dingen goed is voor de economie. De volgende keer zullen we bijvoorbeeld ingaan op de economische gevolgen van oorlog. Laatst hoorde ik iemand zeggen dat veel intellectuelen hersens als van een krakeling hebben. Ze hebben zoveel gedachtekronkels dat ze zichzelf niet meer begrijpen. Ook in het onderwijs schuilt het gevaar dat docenten dergelijke ideeën gaan verkondigen. En het gevolg daarvan is dat leerlingen van school af komen met hersens als krakelingen en niet meer vertrouwen op gezond verstand.

Bron: http://economiemeijer1973.blogspot.com/2011/02/de-gebroken-ruit.html

Wat is het libertarisme?

Tue, 20 Dec 2011 16:54:50 +0000

Als het libertarisme zo goed is, waarom is het er dan nog niet?

Sun, 27 Nov 2011 20:23:41 +0000

Als het libertarisme zo goed is, waarom is het er dan nog niet?

Beantwoord: Wat is Tor? Hoe werkt het anoniem, versleuteld en censuurvrij internetten?

Wed, 23 Nov 2011 20:27:30 +0000

Hoe werkt Tor (The Onion Router)?

Onion routing is gebaseerd op vrijwilligers die hun internetbandbreedte beschikbaar stellen voor anderen. Dit gebeurt via het programmaatje Tor. Deze voorziet datapakketjes van encryptie en leidt die door minimaal drie andere willekeurige computers van verschillende vrijwilligers.

Iedere keer dat data doorgestuurd wordt, vertelt de verzender niet wie de eerdere afzender is (laat staan wie de originele auteur is). Ook wordt de data bij iedere communicatie voorzien van een extra laag encryptie (vandaar de naam ‘onion’).

Tor is dus een gateway om met uw reguliere programma’s anoniem en met encryptie te internetten.

Etiquette & Snelheid

Omdat het Tor netwerk gebaseerd is op vrijwilligers die bandbreedte doneren, wordt u gevraagd geen grote bestanden te downloaden. Laat staan peer-to-peer downloads over het netwerk te routeren. Hiervoor zijn bijvoorbeeld GNUnet of I2P beter geschikt.

Daarnaast zal u merken dat het surfen vrij langzaam zal gaan. Een website laden kan makkelijk 30 seconden tot een minuut duren.

Waarschuwing

U bent niet anoniem:

als uw computerprogramma niet alle communicatie door Tor leidt (door bijvoorbeeld plugins).
Gebruik een speciale sessie in uw browser of de speciale Tor Browser bundel om dit te voorkomen.
als u een site, die een ‘cookie’ bij u opslaat, niet-anoniem bezoekt en daarna anoniem.
Gebruik een speciale sessie in uw browser of de speciale Tor Browser bundel om dit te voorkomen.
als u uw informatie niet versleutelt én de site/server die u via Tor bezoekt/gebruikt niet uw eindpunt is. Zo kunnen bijvoorbeeld e-mails door de mailserver-beheerder gelezen worden, chatgesprekken door de chatserver-beheerder of berichten op sociale netwerken door de webmasters, etc.
Dit is op te lossen door uw e-mails te versleutelen en uw chats te versleutelen. Op deze manier kan u er zeker van zijn dat alleen de door u bedoelde ontvanger het bericht kan lezen.
als u een niet versleutelde site bezoekt (http:// in plaats van https:// in de adresbalk) kan al uw communicatie ingezien worden wanneer deze zich tussen het Tor netwerk en de website bevindt (zie de rode lijn in de afbeelding hierboven).

Hidden Services: Een verborgen internet

Naast Tor te gebruiken als dekmantel voor het gewone internet, kunt u Tor ook gebruiken om het “verborgen internet” van Tor te bezoeken. Deze verborgen diensten zijn websites met adressen als http://duskgytldkxiuqc6.onion/ en zijn alleen bereikbaar wanneer u surft via Tor. Deze websites zijn net als al het andere Tor verkeer ontraceerbaar en kunnen dus niet herleidt worden naar de hoster, de eigenaar of een locatie.

tor2web
De website tor2web geeft u de mogelijkheid om verborgen websites te bezoeken, zonder verbonden te zijn met het Tor netwerk. Vervang hiervoor de .onion op het einde van het adres met .tor2web.org
Het adres van hierboven wordt dan: http://duskgytldkxiuqc6.tor2web.org

Meer informatie

Meer informatie kunt u vinden op: https://www.torproject.org/

Installatie

Een installatie handleiding vind u hier.

Beantwoord: Wat zijn de argumenten van minarchisten tegen het anarcho-kapitalisme?

Thu, 17 Nov 2011 20:48:00 +0000

Waarschijnlijk kan de vroegste minarchistische kritiek op het anarcho-kapitalisme gevonden worden in Ayn Rand's essay "The Nature of Government". ("Minarchisme" pleit voor een "minimale" of nachtwakers staat, welke alleen voorziet in de politie, rechtbanken, een rechtssysteem en nationale defensie.) Haar kritiek bevatte vier essentiële argumenten. De eerste herhaalt in wezen Hobbes' opvatting dat de maatschappij zonder een regering zou instorten in gewelddadige chaos. De tweede was dat anarcho-kapitalistische politiebedrijven oorlog zouden gaan voeren op het moment dat er een geschil tussen twee verschillende beschermingsagentschappen zou ontstaan: "[S]tel Meneer Smith, een klant van regering A, vermoedt dat zijn buurman, Meneer Jones, een klant van regering B, hem beroofd heeft; een peloton van politie A gaat naar het huis van Meneer Jones en treft daar een een peloton van politie B, die het gezag van regering A niet erkennen. Wat gebeurt er dan? Vertelt u het maar." Haar derde argument was dat anarcho-kapitalisme een uiting van irrationele subjectivistiche epistemologie was die het mogelijk zou maken dat ieder voor zich kon beslissen of het gebruik van fysiek geweld gerechtvaardigd was. Tot slot was haar vierde argument dat aan het anarcho-kapitalisme een objectieve juridische code zou ontbreken (vermoedelijk betekenend: een zowel publiekelijk bekend en moreel geldig).

De argumenten van Rand werden beantwoord in een lange brief van Roy Childs: "Objectivism and the State: An Open Letter to Ayn Rand", waarin hij haar ervan probeert te overtuigen dat alleen de anarcho-kapitalistische positie in overeenstemming was met haar opvattingen over de immoraliteit van geweldsinitiatie. In het kort betoogde Childs dat, net zoals andere vrije-markt instituten, particuliere politie economische prikkels zouden hebben om hun taken vreedzaam en efficiënt uit te voeren: de politie zou van te voren onderhandelen over arbitragecontracten om zo precies de impasse waarvoor Rand vreesde te voorkomen, en een objectieve juridische code zou ontwikkeld kunnen worden door vrije-markt rechters. Childs betwistte ook sterk de claim van Rand dat anarcho-kapitalisme een relatie had met irrationalisme; een individu zou rationeel of irrationeel kunnen zijn in zijn oordeel om defensief geweld te gebruiken, net zoals een overheid rationeel of irrationeel tot een dergelijk oordeel zou kunnen komen. Zoals Childs vroeg, "Door welk epistemologisch criterium is een actie van een individu aan te merken als 'arbitrair', terwijl dat van een groep individuen op een of andere manier 'objectief' is?".

Robert Nozick lanceerde de andere beroemde poging om de anarcho-kapitalist te weerleggen op libertarische gronden. In principe stelde Nozick dat de levering van politie- en juridische dienstverlening een van nature geografisch monopolie was, en dat daarom een staat zou ontstaan door de "onzichtbare hand" processen van de markt zelf. De details van zijn betoog zijn tamelijk complex: Nozick veronderstelde een recht, sterk betwist door andere libertariërs, om activiteiten die uitzonderlijk riskant voor anderen waren te verbieden; hij voegde daaraan toe dat de personen van zulk verboden acties recht hadden op schadevergoeding. Met behulp van deze twee principes beweerde Nozick dat het dominante beschermingsagentschap in een regio gerechtvaardigd was de concurrentie te verbieden op grond van het feit dat het "te riskant" was, en zou daarom uitgroeien tot een ultra-minimale staat. Maar op dit punt zou het verplicht zijn om de consumenten, voor wie het verboden was om concurrerende diensten te kopen, te compenseren; dit zou het doen in natura, door ze de toegang te geven tot zijn eigen politie en juridische dienstverlening waardoor het een minimale staat wordt. En geen van deze stappen schenden libertarische rechten, aldus Nozick.

Er zijn letterlijk tientallen anarchistische aanvallen op Nozick's afleiding van de minimale staat. Om te beginnen is er geen enkele staat ontstaan in de manier Nozick beschrijft, zodat alle bestaande staten onwettig zijn en nog steeds afschaffing verdienen. Ten tweede betwisten anarcho-kapitalisten Nozick's aanname dat verdediging een natuurlijk monopolie is en merken op dat de moderne veiligheids- en geschillenindustrie zeer gedecentraliseerd en concurrerend is. Tot slot verwerpen zij Nozick's principes van risico en beloning, waarbij zij stellen dat dit rechtstreeks zou leiden tot despotisme van het preventieve recht.

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Beantwoord: Is anarchisme niet utopisch?

Tue, 25 Oct 2011 16:16:51 +0000

Utopisme is misschien wel de meest populaire kritiek op het anarchisme. In een ongewoon onbarmhartige passage in zijn European Socialism, zegt de socialistische historicus Carl Landauer:

“Er zit zeker een kern van waarheid in anarchistische opvattingen: Elke grote organisatie bevat een element van gesluierde of openbare kracht, en elke vorm van geweld is een kwaad, wanneer we kijken naar de effecten ervan op het karakter van de mens. Maar is dit niet het minst kwade alternatief?
Kunnen wij het stellen zonder geweld? Wanneer deze vraag helder gesteld wordt, lijkt het argument voor anarchisme uiterst zwak. Het is waar dat er nooit een experiment van een geheel geweldloze samenleving is geweest. Maar zulk bewijsmateriaal, geeft niet aan dat slechte bedoelingen niet meer zullen bestaan als de repressieve kracht verdwijnt, en het is duidelijk genoeg dat een persoon met kwade bedoelingen een groot deel van de samenleving kan verstoren wanneer er geen repressieve kracht is. Het feit dat sommige intelligente en zeer idealistische mannen en vrouwen hebben geloofd en nog steeds geloven in anarchisme, toont aan dat er een vorm van sektarisme is, die dit geloof, ondanks, of misschien wel dankzij, de schijnbare absurditeit aanvaardt.”

Zoals we hebben gezien accepteren vrijwel alle anarcho-kapitalisten en vele links-anarchisten het gebruik van geweld in sommige omstandigheden. De opmerking van Landauer zou beter gericht kunnen worden op absolute pacifisten in plaats van anarchisten in het algemeen.

De veronderstelde onbereidheid van anarchisten om geweld te gebruiken in iedere omstandigheid is ook een reden waarom ze grote schaal zijn beschouwd als utopisch. Soms is de utopische aantijging triviaal, als, bijvoorbeeld, een radicale verandering als "utopisch" wordt gelabeld. Maar indien 'utopisch' eenvoudigweg betekent dat het anarchisme kan werken als en slechts als alle mensen deugdzaam zijn, wat dus in de praktijk zou leiden tot het opleggen van nieuwe vormen van onderdrukking, dan is de vraag is interessanter. Interessant, want dit is min of meer de beschuldiging die verschillende soorten anarchisten vaak tegen elkaar inbrengen.

Voor de links-anarchist, bijvoorbeeld, is anarcho-kapitalisme is gebaseerd op een werkelijk fantastierijk beeld van de economie, waarin vrije concurrentie op een of andere manier leidt tot welvaart en vrijheid voor iedereen. Voor hen is het anarcho-kapitalistische visie van de "economische harmonieën" en de werking van de "onzichtbare hand" op zijn best onwaarschijnlijk, en waarschijnlijk onmogelijk. Vandaar dat ze, in zekere zin, anarcho-kapitalisten beschuldigen van utopisme.

De anarcho-kapitalisten beschuldigen de links-anarchisten op vergelijkbare wijze. Aangezien de laatste veronderstellen dat op een of andere manier een communitaire samenleving kan bestaan zonder gedwongen onderdrukking van afwijkende individuen; veronderstellen dat prikkels voor de productie niet aangetast zullen worden door de gedwongen gelijkheid, en ze stellen verward lokale democratie gelijk aan vrijheid. Bovendien hebben ze over het algemeen geen oplossing voor hoe misdaad voorkomen zou worden of welke waarborgen de opkomst van een nieuwe heersende elite zullen voorkomen. Voor de anarcho-kapitalist, is de links-anarchist dus weer hopeloos utopisch.

Maar in ieder geval zullen de meeste anarchisten een vergelijkbaar antwoord geven op de beschuldiging utopist te zijn. Namelijk: wat echt utopisch is, is te denken dat op een of andere manier de overheid een enorme macht kan hebben zonder dat ze dit tot een monsterlijk einde brengt. Zoals Rothbard het bondig verwoordde: "Degene die alle wapens en beslissingsmacht in handen van de centrale overheid legt en dan zegt, 'Beperk uzelf'; is degene die werkelijk een onpraktische utopist is." Is niet de hele geschiedenis van de 20ste eeuw een eindeloze lijst van voorbeelden van overheden die gemakkelijk braken met de zwakke opgelegde beperkingen op hun vermogen om te onderdrukken en zelfs om te moorden naar eigen goeddunken?

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Beantwoord: Wie zijn de grote anarchistische denkers?

Sat, 22 Oct 2011 17:29:41 +0000

De meest bekende links-anarchisten zijn waarschijnlijk Mikhail Bakunin en Peter Kropotkin. Pierre Proudhon wordt hier ook vaak bij genoemd, alhoewel zijn ideeën over de wenselijkheid van een gewijzigde vorm van prive-eigendom er toe leidden dat sommigen hem uitsluiten van het linkse kamp. (Enkele heterodoxe ideeën van Proudhon zijn onder andere de verdediging van het successierecht en zijn nadruk op de onvervalste tegenstelling tussen staatsmacht en eigendomsrechten.) Meer recentere linker-anarchisten zijn Emma Goldman, Murray Bookchin en Noam Chomsky.

Anarcho-kapitalisme heeft een veel recentere oorsprong in de tweede helft van de 20e eeuw. De twee meest bekende voorstanders van anarcho-kapitalisme zijn waarschijnlijk Murray Rothbard en David Friedman. Er waren echter een aantal interessante eerdere voorlopers, met name de Belgische econoom Gustave de Molinari. Twee andere 19de-eeuwse anarchisten die opgenomen zijn door de moderne anarcho-kapitalisten -met een paar kanttekeningen- zijn Benjamin Tucker en Lysander Spooner. (Sommige links-anarchisten zijn tegen deze adoptie, maar over het algemeen hebben Tucker en Spooner waarschijnlijk veel meer gemeen met anarcho-kapitalisten dan met links-anarchisten.)

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Beantwoord: Is anarchisme hetzelfde als het socialisme?

Sat, 22 Oct 2011 17:18:31 +0000

Wanneer we de traditionele definitie van het socialisme accepteren - "het pleiten voor productiemiddelen als overheidseigendom" - lijkt het erop dat anarchisten per definitie geen socialisten zijn. Maar als we met socialisme iets meer insluitends bedoelen, zoals "pleiten voor een sterke beperking of afschaffing van prive-eigendom", dan wordt de vraag complexer.

Onder de tweede gegeven definitie, zijn sommige anarchisten socialisten, maar anderen niet. Buiten de Anglo-Amerikaanse politieke cultuur, is er een lange en nauwe historische relatie tussen de meer orthodoxe socialisten die pleiten voor een socialistische regering, en de anarchistische socialisten die verlangen naar een soort van gedecentraliseerd, vrijwillig socialisme. De twee groepen willen allebei het privé-eigendom ernstig beperken of afschaffen en vallen beide groepen dus onder de tweede definitie van het socialisme. Echter, de anarchisten willen zeker niet dat de overheid de middelen van de productie in bezit heeft, want zij willen überhaupt niet dat de overheid bestaat.

Het geschil van anarchisten met de traditionele socialisten - een geschil het best geïllustreerd door de bittere strijd tussen Karl Marx en Michail Bakoenin om de heerschappij in de 19e-eeuwse Europese arbeidersbeweging - is vaak omschreven als een meningsverschil over "middelen". Uitgaande van deze interpretatie, zijn de socialistische anarchisten en de staatssocialisten het erover eens dat een gemeenschappelijke en egalitaire samenleving wenselijk is, maar beschuldigen elkaar van het voorstellen van een ineffectief middel om dat te bereiken. Echter, dit onderschat waarschijnlijk het conflict, dat ook over meer fundamentele waarden gaat: socialistische anarchisten benadrukken de behoefte aan autonomie en het kwaad van autoritarisme, terwijl de traditionele socialisten hebben vaak dergelijke bezwaren gekleineerd als "bourgeois".

Wanneer we kijken naar de Anglo-Amerikaanse politieke cultuur, is het verhaal heel anders. Virulent anti-socialistisch anarchisme komt daar veel vaker voor, en dat is sinds het begin van de 19e-eeuw zo geweest. Groot-Brittannië was de thuisbasis van vele intens anti-socialistische quasi-anarchistische denkers van de 19e-eeuw, zoals Auberon Herbert en de vroege Herbert Spencer. De Verenigde Staten waren zelfs een nog vruchtbaardere grond voor individualistisch anarchisme: tijdens de 19de-eeuw kregen figuren als Josiah Warren, Lysander Spooner en Benjamin Tucker aandacht voor hun visie van anarchisme gebaseerd op de vrijheid van contract en privé-eigendom. En in de 20e-eeuw zijn denkers die woonachtig zijn binnen de Verenigde Staten de primaire ontwikkelaars en exporteurs van de anarcho-kapitalistische theorie geweest.

Toch hoort men niet te veel waarde aan deze geografische verdeling te hechten. Zowel de Franse anarchist Proudhon en de Duitse Max Stirner omarmden gemodificeerde vormen van individualisme, een aantal links-anarchisten (vaak Europese immigranten) bereikten bekendheid in de Verenigde Staten, en Noam Chomsky en Murray Bookchin, twee van de meest invloedrijke theoretici van het moderne links-anarchisme, verblijven beiden in de Verenigde Staten.

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Beantwoord: Is anarchisme hetzelfde als het libertarisme?

Sat, 22 Oct 2011 14:00:03 +0000

Dit is eigenlijk een ingewikkelde vraag, omdat de term "libertarisme" zelf twee zeer verschillende betekenissen heeft. In Europa in de 19e eeuw, was het libertarisme een populair eufemisme voor links-anarchisme. De term sloeg echter niet echt aan in de Verenigde Staten.

Na de Tweede Wereldoorlog stelden veel Amerikaanse pro-vrije markt intellectuelen zich op tegen het traditionele conservatisme en zochten naar een nieuw label om hun positie te beschrijven, welke uiteindelijk "libertarisme" werd. ("Klassiek liberalisme" en "markt liberalisme" zijn alternatieve namen voor dezelfde essentiële positie.) Het resultaat was dat in twee verschillende politieke culturen die zelden communiceerden met elkaar, de term "libertarisme" werd gebruikt in twee zeer verschillende manieren. Tegenwoordig heeft in principe het Amerikaanse gebruik de volledige academische politieke theorie overgenomen (waarschijnlijk als gevolg van Nozick's invloed), maar het Europese gebruik is nog steeds populair bij veel links-anarchistische activisten in zowel Europa als de VS.

De begripsverwarring werd verder bemoeilijkt toen een deel van de vroege na-oorlogse Amerikaanse libertariërs vastgesteld hadden dat de logische consequentie van hun mening in feite een variant van het anarchisme was. Zij hebben de term "anarcho-kapitalisme" aangenomen om zich te onderscheiden van het meer gematigde libertarisme, maar over het algemeen waren zij nog steeds gelukkig zich te identificeren met de bredere libertarische vrije markt beweging.

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Beantwoord: In welke categorieën kunnen anarchisten ingedeeld worden?

Sat, 22 Oct 2011 13:58:39 +0000

Zoals duidelijk zal worden voor de bezoekers anarchistische websites, zijn er twee nogal uiteenlopende gedachtegangen in het anarchistisch denken. De eerste is algemeen bekend als "links-anarchisme," en omvat anarcho-socialisten, anarcho-syndicalisten en anarcho-communisten. Deze anarchisten geloven dat in een anarchistische maatschappij, mensen de rol van private eigendomsrechten zullen of moeten laten varen of sterk verminderen. Het economisch systeem zou worden georganiseerd rond coöperaties, arbeiders als ondernemingbezitters, en / of gemeenschappen. Een belangrijke waarde in deze anarchistische gedachtegang is het egalitarisme, de opvatting dat ongelijkheden, met name van rijkdom en macht, ongewenst, immoreel en sociaal voorwaardelijke zijn.

De tweede is algemeen bekend als "anarcho-kapitalisme." Deze anarchisten geloven dat in een anarchistische maatschappij, mensen niet alleen privé eigendom zullen of behoren te behouden, maar breiden dit ook uit om het gehele sociale domein te omvatten. Geen enkele anarcho-kapitalist heeft ooit het recht ontzegd van mensen om vrijwillig hun privé-eigendom te bundelen en een coöperatie, een onderneming van arbeiders of gemeenschap te vormen; maar ze geloven ook dat een aantal eigendommen, inclusief organisaties als corporaties, niet alleen volstrekt legitiem zijn, maar waarschijnlijk de meest voorkomende economische organisatievorm onder het anarchisme zijn. In tegenstelling tot de links-anarchisten, hechten anarcho-kapitalisten doorgaans weinig of geen waarde aan gelijkheid, omdat zij geloven dat ongelijkheid in alle dimensies -inkomen en welvaart inbegrepen- niet alleen perfect legitiem is zolang ze "op de juiste manier verkregen is", maar ook een natuurlijk gevolg is van menselijke vrijheid.

Een groot deel van links-anarchisten is uiterst sceptisch over de anarchistische geloof van anarcho-kapitalisten, met het argument dat de anarchistische beweging historisch duidelijk links is. Naar mijn mening, is het herschrijven van een groot deel van de geschiedenis nodig om deze bewering te handhaven. In "European Socialism: A History of Ideas and Movements" van Carl Landauer (gepubliceerd in 1959 voordat er een belangrijk modern anarcho-kapitalistisch werk geschreven was), stelt deze grote socialistische historicus vast dat:

"Om zeker te zijn, er is een verschil tussen het individualistisch anarchisme en collectivistisch of communistisch anarchisme; Bakoenin noemde zichzelf een communistisch anarchist. Maar de communistische anarchisten erkennen ook niet enig recht van de samenleving om het individu te dwingen. Zij verschillen van de anarchistische individuen met hun overtuiging dat men, wanneer bevrijd van dwang, vanzelf bij vrijwillige verenigingen van het communistische type zal gaan, terwijl de andere tak geloofd dat een vrij persoon een hogere mate van isolatie zal prefereren. De communistische anarchisten verwerpen het recht op particulier eigendom dat in stand gehouden wordt door de macht van de staat. De individualistische anarchisten zijn geneigd om prive-eigendom als een noodzakelijke voorwaarde voor individuele onafhankelijkheid te handhaven, zonder volledig antwoord op de vraag te geven hoe eigendom gehandhaafd kan worden zonder rechtbanken en politie."

Eigenlijk schreven zowel Tucker als Spooner over het vermogen van de vrije markt om juridische- en beschermingsservices aan te bieden, zodat de opmerking van Landauer zelfs in 1959 niet nauwkeurig was. Maar het interessante punt is dat vóór de opkomst van het moderne anarcho-kapitalisme Landauer het nodig vond om twee takken van het anarchisme onderscheiden, waarvan hij er maar één binnen de brede socialistische traditie achtte.

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Beantwoord: Zijn anarchisten niet voor de afschaffing van familie, eigendom, religie en andere sociale instituten naast de staat?

Sat, 22 Oct 2011 13:54:24 +0000

Een aantal anarchisten hebben gepleit voor de afschaffing van een of meer van bovenstaande zaken, terwijl anderen dat niet hebben gedaan. Voor sommigen, zijn deze allemaal slechts een andere vorm van onderdrukking en overheersing. Aan anderen, zijn ze de vitale intermediaire instellingen die ons beschermen tegen de staat. Voor weer anderen, zijn een aantal van de genoemde zaken goed en anderen zijn slecht, of misschien zijn ze slecht zijn op dit moment, maar verdienen ze hervorming.

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Beantwoord: Zijn anarchisten niet voor chaos?

Sat, 22 Oct 2011 13:52:46 +0000

Per definitie zijn anarchisten enkel tegen een overheid, niet tegen orde of de maatschappij. "Vrijheid is de moeder, niet de dochter van orde", schreef Proudhon, en de meeste anarchisten zullen geneigd zijn daarmee in te stemmen. Normaal gesproken verlangen anarchisten naar de afschaffing van de staat, omdat ze denken dat ze iets beters te bieden hebben, niet uit een verlangen naar rebellie als zodanig. Of zoals Kropotkin het uitdrukte, "De vernietiging van de bestaande orde is niet mogelijk, indien op het tijdstip van het omver werpen het idee van wat er in de plaats zal komen van dat wat vernietigd zal worden niet altijd aanwezig is in onze gedachten. Zelfs theoretische kritiek op de huidige situatie is onmogelijk, tenzij de criticus een min of meer duidelijk beeld in gedachten heeft van wat hij zou willen hebben in plaats van de huidige staat. Bewust of onbewust, het ideaal, de conceptie van iets beters wordt gevormd in de gedachten van ieder die kritiek heeft op sociale instellingen."

Er is een anti-intellectuele tak van het anarchisme, die voorstander is van chaos en vernietiging als doel op zich. Terwijl mogelijk een meerderheid van die mensen zichzelf anarchist noemden, is dit niet een prominente gedachtegang van degenen die daadwerkelijk tijd hebben doorgebracht met denken en schrijven over anarchistische theorie.

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Beantwoord: Waarom zou men überhaupt anarchisme in overweging moeten nemen?

Sat, 22 Oct 2011 13:51:21 +0000

In tegenstelling tot de vele waarnemers van de geschiedenis, zien anarchisten een rode draad in de meeste problemen van de mensheid: de staat. Alleen al in de 20e-eeuw hebben overheden ruim 100 miljoen mensen vermoord, zij het in oorlogen, concentratiekampen, of door de mens gemaakte hongersnoden. En dit is slechts een voortzetting van een schijnbaar eindeloos historisch patroon: bijna sinds het begin van de opgetekende geschiedenis, hebben overheden bestaan. Zodra ze ontstonden, stonden ze een heersende klasse toe om te leven van de arbeid van de gewone mensenmassa; en deze heersende klassen hebben over het algemeen hun onrechtvaardig verkregen inkomen gebruikt om legers op te zetten en oorlog te voeren ten behoeve van een groter invloedsgebied. Tegelijkertijd hebben overheden altijd onpopulaire minderheden en dissidenten onderdrukt, net zoals de inspanningen van genieën en pioniers die de mensheid naar nieuwe intellectuele, morele, culturele en economische hoogten wilden brengen. Door de profijten van producenten over te dragen aan de heersende elite van de staat, hebben staten iedere stimulans voor voor economische groei op de lange termijn verworgen en dus de opgang van de mensheid uit armoede gesmoord. Tegelijkertijd hebben overheden wel altijd die profijten gebruikt om haar eigen macht te versterken.

Wanneer de staat zo een naaste oorzaak is van zoveel onnodige ellende en wreedheid, zou het dan niet wenselijk zijn om de alternatieven te onderzoeken? Misschien is de staat een noodzakelijk kwaad wat wij niet kunnen elimineren. Maar misschien is het eerder een overbodig kwaad welke wij accepteren uit traagheid, terwijl een totaal verschillende maatschappijvorm een grote verbetering zou zijn.

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm

Beantwoord: Wat is anarchisme? Welke overtuigingen delen anarchisten?

Sat, 22 Oct 2011 13:48:23 +0000

Anarchisme wordt door The American Heritage College Dictionary omschreven als "De theorie of doctrine dat alle vormen van overheid onnodig, onderdrukkend, en ongewenst zijn en afschaft moeten worden." Het anarchisme is een negatief; het heeft dat ene ding, namelijk dat de overheid slecht is en afgeschaft moet worden. Afgezien van dit definiërend dogma, zal het moeilijk zijn om een geloof te vinden dat alle anarchisten delen. Net zoals atheïsten elk standpunt consistent met het niet-bestaan van God kunnen ondersteunen of bestrijden, kunnen anarchisten - en dat gebeurd ook - al-dan-niet alle standpunten omarmen die in overeenstemming zijn met het niet bestaan van de staat.

Zoals verwacht kon worden, zijn verschillende anarchistische groepen constant bezig om andere anarchisten met verschillende opvattingen als anders te definiëren, net zoals veel Christenen zeggen dat hun sekte het enige "ware" Christendom is en vele socialisten zeggen dat hun socialisme het enige "echte" socialisme is. [..] (NB Op de voorgaande definitie is verschillende keren kritiek geleverd. Om mijn Appendix te lezen over het definiëren van anarchisme, klik hier.)

Vertaald uit Anarchist Theory FAQ van Bryan Caplan door Infinity
http://econfaculty.gmu.edu/bcaplan/anarfaq.htm